Close

Doe ook eens lief in de kappersstoel!

Veel kappers herkennen het wel; je bent een klant aan het knippen, die alleen maar zit te turen naar een beeldscherm. Contact is niet mogelijk, want ze heeft meer aandacht voor haar appjes dan voor jou. Af en toe hoor je een lachje dat niet voor jou is bedoeld – alsof je een robot bent die aan het knippen is. Zulke klanten staan ook rustig te bellen als ze in een winkel iets moeten afrekenen. Of ze luisteren naar muziek uit hun oortjes en negeren de cassière alsof ze een stuk vuil is.

Zijn we het echte contact dan zo verleerd? Een praatje maken in een winkel, het komt nauwelijks meer voor. Laat staan gedag zeggen op straat. Aan de ene kant klagen mensen dat het saamhorigheidsgevoel verdwijnt, missen het een op een contact, maar velen doen er zelf ook net zo hard aan mee. Het is zelfs zo de spuigaten uitgelopen, dat SIRE er onlangs een spraakmakende campagne aan heeft gewijd: #doeslief. Doe eens lief, ja waarom niet? Het kost je niets, je geeft die ander er een fijn gevoel door en uiteindelijk jezelf ook.

Zelfverdoving

De auteur van hét boek over kwetsbaarheid, Brene Brown, schreef ook over dit verschijnsel. Ze maakte onderscheid tussen zelfzorg en zelfverdoving.  Dat laatste heeft veel overeenkomsten met schijntroost, het gedrag dat we vertonen als we angstig, gespannen, kwetsbaar of eenzaam zijn. Dan gaan we zappen, urenlang internetten, eten, drinken en nog allerlei dingen doen die juist die gevoelens versterken die we proberen kwijt te raken. Een stukje chocolade met aandacht opeten en ervan genieten, geeft je een fijn gevoel zonder schuld. Maar een reep ongemerkt in je mond proppen, zorgt achteraf meestal voor een rotgevoel over jezelf. Zo werkt het ook met aandacht voor mensen. Als je als een zombie door de maatschappij walst en iedereen om je heen negeert omdat je liever onafgebroken muziek luistert, belt of appt, dan mis je het contact met de wereld om je heen en dat maakt je uiteindelijk heel eenzaam. Want iemand negeren die voor jouaan het werk is, is bad karma en levert je uiteindelijk alleen maar negativiteit op. Terwijl een onverwacht praatje of oogcontact je zoveel meer kan geven. En dat geldt natuurlijk ook als je in de kappersstoel zit. Aandacht voor je kapper leidt uiteindelijk tot een beter resultaat, niet alleen omdat jij en je kapper samenwerken aan een mooi kapsel voor jou, maar ook omdat je je beter zult voelen door je open te stellen voor andere mensen en ze met respect te behandelen.

Want deze hufterige houding, waarbij de ander totaal wordt genegeerd – laat ik het maar ‘verdovingsgedrag’ noemen – brengt ook iets negatiefs bij anderen teweeg, die daardoor op hun beurt misschien ook onbeschofter naar mensen om zich heen zullen zijn. Het werkt als een olievlek en daarom moet het stoppen bij jouzelf. Ik citeer uit het Brene Brown:

“Iedereen wil weten waarom klanten tegenwoordig zo abominabel worden behandeld. Ik wil weten waarom klanten zich tegenwoordig zo abominabel gedragen. Wanneer we mensen behandelen als voorwerpen, ontnemen we hun hun menselijke waarde. En dat is uiterst schadelijk voor hun ziel en die van ons.”

Dus laten we allemaal eens bewuster naar onszelf en onze interactie met andere mensen kijken. Op straat, in een winkel, in de trein of bij de kapper. Het maakt de wereld zoveel fijner en mooier als we allemaal eens denken: #doeslief.

Foto’s: Toa Heftiba, rawpixel

Facebook Reacties
Close